با امضا با تاریخ - نقد و نگاهی به فیلم مغزهای کوچک زنگ زده

فیلم, مغزهای, کوچک, زنگ زده آخرین اثر هومن سیدی از چهارشنبه ۴مهر در سینماهای سراسر کشور اکرانش را آغاز کرد.سیدی با آفریقا نشان داد که فیلم,ساز متفاوتی ست، در وانفسای تکرار درتکرار سینمای ایران. آفریقا نوید فیلم,سازی را می داد که قرار است ژانر گنگستری را ایرانیزه کند،هر چند که آفریقا فیلم,ی ویدیویی بود و در چرخه اکران هم قرار نگرفت اما این ناچیزِ قلم به دست، متنی در ستایش آن فیلم, نوشت که در وبلاگی نیست شده مدفون شد.اما هومن سیدی در فیلم,های بعدی تنها ویژگی های سبکی خود را تکرار کرد و در قصه گویی و شخصیت پردازی سراغ تنوع را گرفت. مغزهای, کوچک, زنگ زده گویی بازگشت به همان حال هوایی ست که در آفریقای کوچک, نمونه اش را دیدیم.یک فیلم دیوانه وار با عناصر سبکی مشترک در سینمای سیدی اما با شخصیت های ضد قهرمان سمپات که هر چه تلخ تر و سیاهتر میشوند ،اتفاقا آشناتر بنظر می رسند.شاهین با بازی بی نظیر نوید محمد زاده،گریمی متفاوت و حتی طراحی مدل راه رفتنی منحصر بفرد یک شخصیت ماندگار است.کسی که نگرانش هستیم و گاهی دلمان برای دیوانه بازی هایش تنگ میشود در حالی که همین فرد در لحظاتی به جان خواهر خودش هم رحم نکرد.

فیلم مغزهای, کوچک, زنگ زده ،فیلم فضا و لحن است ،تا جایی که به گروتسک هم پهلو می زند،گاهی سیاهی آنقدر آزار دهنده است که باید با کمی طنازی قابل تحملش کرد ، لحنی که نمونه کمال یافته اش در آثار برادران کوئن دیده می شود اما پیرنگ پر و پیمان کوئن ها جهان آثارشان را تبدیل به جهان تقدیری و ناگزیر می کند.شخصیت های سیدی بر خلاف کوئن ها مثل یک ربات برای انجام بزه برنامه ریزی نشده اند و در بزنگاه هایی دست به عمل اخلاقی میزنند و به تقدیر دهن کجی می کنند.حال این چقدر سهم سانسورو چقد خواست فیلمساز ، بماند!

مغزهای, کوچک, زنگ زده در سینمای تکرار و ملال ایران ، سینمایی که گرفتار رئالیزمی شده که از فرط تکرار کارکردش را از دست داده است و حال و هوای سینما ها را خفه کرده است، حکم نسیمی خنک دارد..

پایگاه فیلمنامه...